Fascynująca epicka opowieść o miłości, zdradzie i wierności młodzieńczym ideałom, osadzona w ogarniętej wojną domową zachodniej Afryce. Brytyjski psycholog, Adrian Lockheart, którego małżeństwo sypie się w gruzy, przybywa do stolicy Sierra Leone, by nieść pomoc ludziom, którzy ucierpieli podczas działań wojennych. W kraju, w którym, jak wykazały niezależne badania, 99 procent populacji cierpi na zespół stresu pourazowego, nie okazuje się to wcale takie łatwe. Nie bez znaczenia jest również bariera kulturowa i językowa. Po kilku tygodniach Adrianowi zostaje właściwie tylko dwoje pacjentów: umierający na zwłóknienie płuc profesor uniwersytetu Elias Cole, który opowiada mu historię swojego życia, widząc w nim w równym stopniu terapeutę co spowiednika, oraz Agnes, starsza kobieta cierpiąca na fugę dysocjacyjną, rzadką chorobę, której objawami są powtarzające się co pewien czas ucieczki z domu i późniejsza amnezja. Cole wspomina pełne optymizmu lata sześćdziesiąte i spalającą go, toksyczną miłość do Saffii - żony charyzmatycznego kolegi, którego nienawidził i który na zawsze pozostał dla niego niedościgłym wzorem - ta historia staje się coraz bardziej mroczna i w końcu wysłuchujący jej psycholog zmienia się wbrew woli z terapeuty w śledczego. Coraz bardziej zagubiony i wątpiący w sens swojej misji Adrian poznaje miejscowego młodego chirurga, Kaia Mansaraya, nie znającego tego rodzaju wahań: swoją użyteczność mierzy liczbą pacjentów, którzy po operacji odzyskują władzę w rękach i nogach. Jednak i Kai skrywa swoją mroczną tajemnicę. Świadczą o tym prześladujące go koszmary - Adrian, w którego przyszpitalnym mieszkaniu Kai często nocuje, prawie co noc słyszy, jak jego przyjaciel zmaga się z cieniami przeszłości. Okazuje się, że ponura trauma, którą przeżył Kai, doprowadziła do rozstania z jedyną miłością jego życia - piękną Nenebah, córką Saffii i Eliasa Cole'a...

George Bailey jest policjantem, mieszka w Londynie i ma dwójkę dorastających dzieci: siedemnastoletniego Rufusa i niewiele młodszą Ruby. Pewnego dnia podczas pościgu za drobnym przestępcą przechodzi zawał serca. Życie ratuje mu transplantacja. George otrzymuje serce anonimowego dziewiętnastolatka - i mimo ukończenia 47 lat - sam zaczyna zachowywać się jak "wieczny chłopiec". Włóczy się po barach i dyskotekach, ubiera się młodzieżowo, przyozdabia cało tatuażami. Żona stopniowa zaczyna widzieć w nim innego człowieka, osobę, której nie potrafi zaakceptować. W końcu George musi wyprowadzić się z domu. Traci emocjonalny kontakt z dziećmi i kontrolę nad tym, co robią - nie bez konsekwencji. Do George'a stopniowo dociera oczywista prawda: "druga młodość" wcale nie jest cool, czasu nie da sie zatrzymać. Teraz pragnie tylko jednego: powrotu do normalności, do dawnego życia. Nie wie jednak, jak się do tego zabrać.