Reportaże opowiadają o początkach implantacji. O tym z jakimi trudnościami zmagali się ci, którzy po raz pierwszy próbowali zastąpić ludzkie organy maszynami. Pierwsze rozdziały opisują walkę o utrzymanie krążenia. Wydawałoby się, że wystarczy prosta pompa - serce, zawory - zastawki, czy odpowiednia kontrola rytmu - rozrusznik. Jednak najmniejsza awaria może decydować o ludzkim życiu, a sam organizm nie jest przyjaznym środowiskiem dla techniki. Idąc dalej czytelnik będzie świadkiem spaceru sparaliżowanej kobiety. Spaceru o własnych siłach, w którym polecenia dla mięśni nóg wydaje elektroniczne urządzenie poprzez odpowiednio wszyte elektrody. Dowiemy się jak ślepy widzi świat oczami kamery, popatrzymy jak pozbawiony rąk je obiad sprawnie posługując się sztućcami. Dowiemy się jakie próby są czynione aby wygrać walkę z cukrzycą. Dializy krwi są już właściwie codziennością w naszych szpitalach, ale początki nie były takie różowe. Wątroba, nasze "centralne laboratorium" nieustannie przetwarza substancje krążące w krwi, a jednym z jej podstawowych zadań jest neutralizacja tych szkodliwych. Czy potrafimy zastąpić ten skomplikowany organ? Technika bywa zbawieniem... ale też ograniczeniem. Jak powstawały części zamienne dla człowieka? Cuda na sali operacyjnej pokazują nam pionierów w dziedzinie łączenia biologii i techniki. Pomimo, że od pierwszego wydania minęło już kilkanaście lat, nadal wiele z opisywanych wydarzeń przypomina cud - a takich cudów coraz więcej zdarza się w sterylnych salach operacyjnych. Początkowo chciałem ten tekst nazwać "Cyberpunk 1987". Reportaże te z pewnością powinny zainteresować graczy CP. To kopalnia pomysłów pokazująca cybernetyczną prehistorię. Ale oczywiście, nie tylko graczy zachęcam do sięgnięcia po Cuda..., ponieważ chyba każdego zainteresuje to, jak można dokonać rzeczy pozornie niemożliwych. Robert Ślisz (Siwy)