Anne ze Złotych Iskier

Książka

W koszyku

oceń

Anne ze Złotych Iskier / Lucy Maud Montgomery ; przełożyła Anna Bańkowska. - Wydanie pierwsze. - Warszawa : Marginesy, 2024. - 397, [3] strony ; 21 cm.

(Anne... / Lucy Moud Montgomery; 6)

Autor

Montgomery Lucy Maud (1874-1942). Autor Bańkowska Anna (1940- ) Tłumaczenie

Forma i typ

Książki Proza

Odbiorca

Młodzież 9-13 lat

Przynależność kulturowa

Literatura kanadyjska

Temat

Ania Shirley (postać fikcyjna) Matki i córki Matki i synowie Problemy małżeńskie Rodzeństwo Rodzina wielodzietna Wychowanie w rodzinie Włosy rude Kanada

Gatunek

Powieść obyczajowa

Rudowłosa Anne Blythe, z domu Shirley, prowadzi szczęśliwe życie u boku swojego męża Gilberta. W szóstej części ich przygód zatytułowanej "Anne ze Złotych Iskier" para przenosi się wraz z gromadką dzieci do nowego domu, w którym każdy z członków rodziny mierzy się z innymi trudnościami i wyzwaniami. Najmłodsi muszą radzić sobie z rówieśnikami, Gilbert jest zmęczony pracą, a Anne zastanawia się, dlaczego jej ukochany wydaje się taki odległy. Na domiar złego w domu pojawia się niezbyt sympatyczna ciotka Gilberta, która próbuje podporządkować sobie całą rodzinę. Na szczęście pomimo różnych przeciwności domowe ciepło i miłość nie opuszczają Złotych Iskier. Anna Bańkowska podjęła się przetłumaczenia na nowo wszystkich części historii Anne, starając się trzymać możliwie najbliżej oryginału napisanego przez Lucy Maud Montgomery. Wykonała to zadanie z zaangażowaniem, szacunkiem i wyczuciem językowym, dzięki czemu możemy cieszyć się nową, świeżą i wierną wersją klasycznych książek, które zachwycają już kolejne pokolenie czytelników. Wszystkie tomy perypetii Anne cieszą się ogromną popularnością.

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Oddział dla dzieci

Brak informacji o dostępności: sygn. III (1 egz.)

Strefa uwag:

Tytuł oryginału: Anne of Ingleside, 1939

Znane także jako: Ania ze Złotego Brzegu

Uwaga ogólna

Tytuł oryginału: "Anne of Ingleside" 1939.

Stanowi cz. 6 cyklu "Ania z Zielonego Wzgórza".

Uwaga dotycząca innej dostępnej postaci fizycznej

Publikacja dostępna również w formie książki mówionej.

Recenzje:

Gdy dwa lata temu czytelników zelektryzowała wiadomość o nowym tłumaczeniu kultowej już „Ani z Zielonego Wzgórza”, to zadziało się bardzo dużo. Mnóstwo różnorakich opinii, od zachwytu, po poddanie w wątpliwość sens kolejnego przykładu — tym razem, wiernego oryginalnemu nazewnictwu. I tak w nasze ręce trafiła „Anne z Zielonych Szczytów”, którą naprawdę pokochałam. Od dłuższego czasu marzyłam o skompletowaniu całej serii, (...) nigdy nie nadarzała się odpowiednia ku temu okazja. Najwidoczniej musiałam poczekać na Annę Bańkowską i jej tłumaczenia, przepięknie wydane.
To już tom szósty, wypełniony przygodami nie tylko rudowłosej bohaterki, ale też jej bliskich. Anne wraz z ukochanym mężem, Gilbertem, oraz piątką ich dzieci (do których wkrótce dołącza Rilla) wprowadza się do nowego domu, poetycko nazwanego Złotymi Iskrami (z poprzednich przekładów znanego jako Złoty Brzeg). Przed rodziną nagłe perypetie, choćby wizyta niesympatycznej ciotki Gilberta, i, co gorsza, małżeński kryzys Blythe’ów. A dobrze wiem, że sporo czytelników, na przestrzeni lat, było rozczarowanych tą fabułą. Czy słusznie?
Rozumiem, skąd pewna niechęć do takiego poprowadzenia akcji. Anne, choć nadal marzycielska, spotyka na swojej drodze bolączki dnia codziennego, dojrzewa, zmienia się na różnych płaszczyznach, co miłośnikom twórczości kanadyjskiej pisarki chyba trudno zaakceptować. Osobiście uważam, iż Maud Montgomery z czasem nadała jej bardziej ludzkiego rysu. Oczywiście, równocześnie Wyspa Świętego Edwarda jest odcięta od naszego pojmowania współczesności, z dobrocią drzemiącą w każdym człowieku, poczuciem, że wszelkie problemy można ostatecznie rozwiązać. Jednak nie wiem, czy ja w ogóle chcę wychodzić z krainy pełnej ciepła oraz zrozumienia.
Z tego miejsca chciałabym też pogratulować Annie Bańkowskiej, która nie przeraziła się wszystkich negatywnych komentarzy, sugerujących, iż „ruszyła świętość”. Tłumaczenia są naprawdę świetne, mimo mojego sentymentu do tych zakorzenionych w naszej literackiej kulturze. Seria zasłużyła na odświeżenie, nie tylko w sensie graficznym. Gorąco zachęcam, aby dać szansę nowym wydaniom, zakochać się w Ani jeszcze raz. Może po wielu latach? Tym razem, pod jej prawdziwym imieniem. Byle nie „Andzia”, byle nie zapomnieć o jednej literce na końcu! A ja? Naturalnie, czekam na następny tom. Feeria barw cudownie prezentuje się na półce!