SOWA OPAC : Katalog - Leczenie ran wojennych w Powstaniu Warszawskim : 1 sierpnia

Książka

W koszyku

oceń

Leczenie ran wojennych w Powstaniu Warszawskim : 1 sierpnia - 2 października 1944 / Anna Marek. - Warszawa : Bellona, cop. 2014. - 359 s. : il. ; 24 cm.

Autor

Marek Anna (historia medycyny).

Forma i typ

Książki

Temat

Powstanie warszawskie (1944) Rany Służba zdrowia Warszawa (woj. mazowieckie)

Rozwój chirurgii wojennej przede wszystkim zależał od postępów wiedzy i sztuki medycznej. Związany był także ze zmianami techniki wojskowej, środków transportu i dróg komunikacyjnych oraz z potrzebami taktyki i strategii wojskowej[1]. Podczas I wojny światowej nastąpiły zmiany w podejściu do zagadnień zranień wojennych i ich leczenia[2]. Dotychczasowe poglądy, uznające rany za jałowe i kwalifikowane do leczenia zachowawczego, a tym samym ograniczające działalność w ich obrębie, uznano za niewłaściwe, a nawet błędne. Badania prowadzone przez lekarzy francuskich i niemieckich doprowadziły do zmiany stanowiska i uznania wszystkich ran za zakażone. Ich stan uzależniony był od ilości i rodzaju zarazka, który przedostał się do wnętrza rany, oraz od odporności organizmu. Modyfikacji uległ również sposób leczenia. W szpitalach poddawano rannych zabiegowi wycięcia kanału i dna rany oraz usunięcia wszystkich znajdujących się tam odłamków. W dwudziestoleciu międzywojennym w polskiej armii opracowywano zasady taktyki sanitarnej dziś określanej jako medycznej, a także wdrażano nowoczesne poglądy dotyczące leczenia zranień wojennych. Te doświadczenia wykorzystano następnie w czasie II wojny światowej..

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Wypożyczalnia dla dorosłych

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 94(438) (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga dotycząca bibliografii

Bibliogr. s. 285-310. Indeks.