Karaibska tajemnica

Książka

W koszyku

oceń

Karaibska tajemnica / Agatha Christie ; przeł. Magdalena Gołaczyńska. - Warszawa : Hachette Livre Polska, 2001. - 214, [2] s. ; 22 cm.

(Seria z Gawronem / Hachette ; 21)

Autor

Christie Agatha (1890-1976). Gołaczyńska Magdalena Tłumaczenie

Forma i typ

Książki

Gatunek

Powieść angielska Kryminał

Panna Jane Marple nie przypuszczała, że historia o przemyślnym mordercy doprowadzającym kolejne żony do załamania nerwowego, a następnie fingującym ich samobójstwa, może być czymś więcej niż efektowną opowiastką przytoczoną dla wywołania mocnego efektu. Podejrzewała nawet, że jej autor, major Palgrave, wszystko wymyślił. Dlatego też nie przejęła się zbytnio tym, że nie zdążyła obejrzeć zdjęcia, na którym uwieczniono ponoć twarz bohatera tej makabrycznej opowieści. Dopiero gdy usłyszała o niespodziewanej śmierci majora Palgraveła, przypomniała sobie, że ktoś przerwał wówczas ich rozmowę. Ktoś, kogo major spostrzegł, by po chwili schować zdjęcie i zmienić temata

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Filia nr 4

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821-3 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Tyt. oryg.: "A Caribbean Mystery"

Recenzje:

Panna Marple wyjeżdża na wakacje na Karaiby. Zamierza tu odpocząć, rozmawia z ludźmi i obserwuje ich, zajmuje się robótkami. Jednym z jej rozmówców jest starszy wojskowy, opowieści którego panna Marple słucha niezbyt uważnie. Gdy mężczyzna zaczyna mówić o morderstwie, do którego doszło jakiś czas temu, i zamierza pokazać kobiecie zdjęcie zbrodniarza, nagle rezygnuje. Prawdopodobnie zobaczył coś, co odwiodło go od tego zamiaru. (...) Niedługo potem mężczyzna umiera, a wszyscy myślą, że to z powodu nadciśnienia. Wszyscy poza panną Marple… Karaibska tajemnica Agathy Christie to kolejna z jej powieści z panną Marple w roli głównej. Narracja nie skupia się jednak jedynie wokół tego, co robi staruszka. Autorka pozwoliła nam oglądać wydarzenia, które mają miejsce w innych częściach wyspy i których bohaterami są inne postacie. Dzięki temu otrzymujemy więcej poszlak, czytamy dialogi, które podpowiadają nam nowe tropy lub uzupełniają dotychczasową wiedzę.
Fabuła skupia się na śmierci majora. Wielu sądzi, że nie był to przypadek i mężczyzna został zamordowany. Panna Marple jest jedną z osób, która podejrzewa, że nie zmarł on z przyczyn naturalnych. Świadczyć o tym mogą dziwne zachowanie podczas ich pogawędki i zaginione zdjęcie, które major miał pokazać staruszce. Gdy na wyspie ginie kolejna osoba, wszyscy zaczynają się przekonywać do wersji, że śmierć starszego wojskowego nie była przypadkiem.
Jak zawsze u Christie nie zabrakło skomplikowanych relacji międzyludzkich. Bohaterów nie jest wielu, jednak każdy z nich jest intrygujący. Czy zaprzyjaźnione małżeństwa nie są przypadkiem zbyt blisko ze sobą? Czy niepełnosprawny staruszek jest tak surowy dla swoich podwładnych, bo taki ma charakter, a może to coś innego? Czy pastor i jego plotkująca siostra są dobrym źródłem informacji? A co z małżeństwem prowadzącym hotel? Ona wydaje się niezrównoważona psychicznie, on natomiast świetnie radzi sobie w interesie. Panna Marple obserwuje wszystkich i wyciąga swoje wnioski.
To, co nie podobało mi się w tej powieści, to lekka naiwność, która pojawia się we fragmentach, które związane są z panną Marple. Zawsze miałam ją za dziarską staruszkę, tu jednak wydawała się nieco zdziwaczała. Tak też traktowali ją niektórzy goście. Nie można zaprzeczyć, że kobieta była pomysłowa i czujna, dociekliwa, ale czasem wydawała się śmieszna.
Jak zawsze w przypadku książek Christie uwaga czytelnika kierowana jest w różne strony, a ostatecznie okazuje się, że rozwiązanie jest inne, niż moglibyśmy zakładać. To lubię w jej powieściach, choć muszę przyznać, że Karaibska tajemnica jest dość przeciętna. Za dużo tu dywagacji niezwiązanych zbyt mocno z głównym wątkiem morderstwa, czasem wręcz wydają się zbędne, bo ostatecznie można je było zawrzeć jedynie w podsumowaniu, rozwiązaniu, bez rozwodzenia się nad nimi szczegółowo wcześniej. Jeśli szukacie lekkiego kryminału na wieczór, możecie sięgnąć po tę powieść, nie jest to jednak najlepsza książka Christie i jeśli zaczynacie swoją przygodę z tą autorką, możecie być nieco rozczarowani.