Muza Słowackiego i Chopina : opowieść biograficzna o Marii Wodzińskiej

Book

In basket

rate

Muza Słowackiego i Chopina : opowieść biograficzna o Marii Wodzińskiej / Dionizja Wawrzykowska-Wierciochowa. - Warszawa : Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1986. - 358, [2] s. : il., fot., faks., portr. ; 21 cm.

Author

Wawrzykowska-Wierciochowa Dionizja.

Form of Work

Książki

Subject

Chopin, Fryderyk (1810-1849) Słowacki, Juliusz (1809-1849) Wodzińska, Maria

Jest to powieść biograficzna, która przedstawia postać Marii Wodzińskiej, utalentowanej pianistki i malarki, która była blisko związana zarówno z Juliuszem Słowackim, jak i Fryderykiem Chopinem. Książka ma na celu rozprawienie się z mitem Wodzińskiej jako jedynie "muzy" i przedstawienie jej jako pełnokrwistej postaci historycznej.

zob. w.bibliotece.pl

Availability:

Wypożyczalnia dla dorosłych

There are copies available to loan: sygn. 94(438) (1 egz.)

Oddział dla dzieci

Brak informacji o dostępności: sygn. 94(438) (1 egz.)

Filia nr 1

Brak informacji o dostępności: sygn. 94(438) (1 egz.)

Filia nr 2

All copies are currently unavailable

Filia nr 3

Brak informacji o dostępności: sygn. 94(438) (1 egz.)

Notes:

Bibliography, etc. note

Bibliogr. s. 353-357

Reviews:

Maria Wodzińska urodziła się w kujawskiej rodzinie magnackiej w 1819r. Nie była szalenie piękna ani bardzo utalentowana. Wychowywała się w inteligentnym środowisku, charakteryzowała ją przedwczesna dojrzałość umysłowa. Czym ujęła najwybitniejszych polskich twórców? Jaką rolę odegrała w ich życiu? Nie ulega wątpliwości, że stała się dla nich inspiracją, a oni zapewnili Marii nieśmiertelność, poświęcając jej swoje utwory. (...) Oczywiście trwały spory, czy aby na pewno ona jest ich bohaterką – choćby spór o słynny wiersz Słowackiego Rozłączenie.
Wiosną 1833 r. w Genewie w wynajętym przez Wodzińskich domu pojawił się dwudziestotrzyletni Juliusz Słowacki. Maria zaczęła wtedy piętnasty rok życia i właściwie mogła już być Znana i nieznana panną na wydaniu. Daleki krewny Zygmunt Krasiński – złośliwy jak zawsze – nazywał ją szpetną. Juliusz i Maria nie spodobali się sobie, spotykali się jednak często ze względu na przyjaźń Słowackiego z bratem dziewczyny – Antonim; spacerowali, rozmawiali i tańczyli. Wedle ówczesnej mody młodzieniec wpisywał jej wiersze do sztambucha. Znacząca była ich wyprawa w Alpy, która później zaowocowała poematem W Szwajcarii. Ojciec Marii, Wincenty Wodziński, skończywszy przebudowę zamku w Służewie, stęskniony za rodziną, przyjechał do Genewy, następnie z bliskimi wyruszył do Drezna. To był koniec miłości, marzeń i westchnień. Zaskakujące, że Maria do końca swoich dni wypierała się zażyłości z wieszczem. W Dreźnie odwiedził Wodzińskich przebywający tam przejazdem Fryderyk Chopin. Znał już wcześniej familię, lecz Marię zapamiętał jako zdolne dziecko, a nie szesnastoletnią panienkę! Dziewczyna miała wiele zalet, ale najważniejsze było dla Fryderyka jej pochodzenie z wyższych sfer, do których sam aspirował. Zwie dzali wspólnie galerie sztuki, zachwycali się atmosferą miasta i snuli jakieś nieokreślone marzenia. Chopin wiedział o przygodzie genewskiej, ale zapewne znał tylko wersję przedstawioną przez Wodzińskich – według ich relacji tylko Słowacki był zaangażowany uczuciowo. Chopin wyjechał do Paryża, gdzie czekała praca i przyjaciele; pożegnanie było bardzo smutne. Zachowała się korespondencja Marii i jej matki z kompozytorem. Listy z lat 1835–1837 Chopin związał różową wstążką i opatrzył słowami Moja bieda. Zdania krytyków są podzielone, część nie wierzy w uczucie Marii do Fryderyka i jakiekolwiek plany małżeńskie ze strony Wodzińskich, zwłaszcza gdy pojawiła się u Chopina choroba płuc. Latem 1836 roku w Marienbadzie o zmierzchu (fr. crépuscule – szara godzina) dochodzi do cichych zaręczyn. Później Fryderyk wraca do Paryża, a Maria na Kujawy, wiosna 1837 roku przynosi zaś ochłodzenie uczuć – Chopin poznaje George Sand… Czy to było powodem zerwania zaręczyn?
Jak potoczyły się dalsze losy bohaterów? Zapraszam do zajmującej lektury.
Joanna Muniak